test

test

ทดสอบนั้นเอง

Powered by Podbean.com

หนังสั้น - พรหมลิขิต

ายไปหลายวันครับ ไปทำหนังสั้นมาครับส่งประกวดงานวันวิทยาศาสตร์ ของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีครับ ตอนนี้แข่งเสร็จแล้ว ได้ที่ 2 ครับ แพ้ทีมที่ 1 อยู่ 10 คะแนนครับ ก็ต้องยอมรับกันไปครับ...แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรกับตรงนั้นครับ เพราะว่าผมทำเอามันอย่างเดี่ยว... ตอนนี้ยังไม่ได้เอาขึ้น Youtube ครับ แต่เดี่ยวจะเอาขึ้นแน่นอนครับ ตอนนี้ผมขอพักผ่อนก่อนดีกว่าครับ แล้วอัพเสร็จแล้วก็จะเอามาขึ้นที่ Blog ด้วยครับ

------------------------------------

Destiny

ฉากที่ 1      บ้าน / ต่อเนื่อง
ตัวละคร : ปุ๋มปิ๋ม,เฟรม

        ทั้งสองคนนั่งลุ้นผลสอบ แอดมิดชั่น  ซึ้งผลออกมาเป็น

ปุ๋มปิ๋มติด คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

เฟรมติดคณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

ฉากที่ 2   ตึกศิลปะศาสตร์ , ตึกวิจัย / ต่อเนื่อง
ตัวละคร : ปุ๋มปิ๋ม เฟรม

          ทั้งสองเดินเข้าตึก

ฉากที่ 3   หอพักราชาวดี 3, 4 / ต่อเนื่อง
ตัวละคร : ปุ๋มปิ๋ม เฟรม

          ทั้งสองคนเดินลงมาจากหอพร้อมกัน 

ฉากที่ 4  ตึกศิลปะศาสตร์ , ตึกวิจัย / ต่อเนื่อง
ตัวละคร : ปุ๋มปิ๋ม เฟรม

           เดินเข้าตึก  และ เดินออกมา

ฉากที่ 5  ตึกเรียนรวม 5 / ต่อเนื่อง
ตัวละคร : ปุ๋มปิ๋ม เฟรม ตัวประกอบอีก 2-3 คน(เพื่อนๆ)

   ปุ๋มปิ๋มนั่งที่โต๊ะ ลานตึกเรียนรวม 5

เฟรมเดินเข้าตึก

ปุ๋มปิ๋ม รีบร้อนเก็บของ ในขณะที่เฟรมมัวแต่หันซ้าย หันขวา มองหาห้องเรียน จึงชนกัน จยของหล่น ทำให้หยิบสมุดสลับกัน

ฉากที่6 : หน้าตึกศิลปะศาสตร์

                เฟรมเห็นเบอร์โทรในสมุดจึงโทรไปหา นัดเอาสมุดไปคืน

ฉากที่7 : ตึกวิจัย

                ปุ๋มปิ๋ม ยืนรอ ตรงศาลาตึกวิจัย   เฟรมมาถึงยื่นสมุดคืนให้ และขอโทษที่หยิบสมุดไป แล้วบอกลากัน

ฉากที่7 : Foodcent/ตอนเย็น

                บังเอิญเจอกันที่ Foodcent ก็เลยคุยกัน

ฉากที่9 : หน้าหอ, ตลาดนัด / ต่อเนื่อง

                บังเอิญเจอกันที่หน้าหอ พอพูดคุยกันแล้ว ก็ไปเดินตลาดด้วยกัน

ฉากที่10 : ติวหนังสือด้วยกัน

ฉากที่11 : หน้าห้องสอบ

                บรรยายกาศ การสอบ

ฉากที่12 : ร้านฟักทอง/ต่อเนื่อง

                หลังจากสอบเสร็จ ทุกคนก็โทรหากันออกมาฉลอง หลังจากเครียดๆ กับการเตรียมตัวสอบ

MV เพลง

ภาพของMV เป็นภาพ การเฉลย ว่าจากทที่เดินชนกันครั้งแรก  เฟรมก็แอบชอบปุ๋มปิ๋ม  มาตั้งแต่นั่น และทุกครั้งที่เจอกัน

เป็นเพราะว่าตั้งใจ ที่แอบรอเพื่อจะเจอแล้วทำให้เหมือนกับเป็นเรื่องบังเอิญทุกครั้งและทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆกันก็แอบมองเสมอ

เคยมีคนบอกเอาไว้ว่า.........

เราเกิดมาพร้อมหัวใจเพียงครึ่งดวง

และเรามีชีวิตอยู่เพื่อ   เพื่อที่จะถามหา......

อีกครึ่งหนึ่งที่หายไป

บางคนใช้เวลาไม่นานนักที่จะค้นพบ

แต่อีกหลายคน ต้องใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อที่จะถามหา.....

ในโลกที่กว้างใหญ่ ผู้คนตั้งมากมาย...

อะไรที่นำทาง ให้คนสองคน มาพบกัน เพื่อกันและกัน

หรือสิ่งนั้น จะเป็นสิ่งเดียวกันกับที่เรียกว่า

“พรมหมลิขิต”

เรื่องของผ้ากับฝน

ฝนเนี่ย...เป็นอะไรที่เซงสุดๆ หลายๆคนก็คงชอบบ่นว่า "ทำไมถึงต้องมาตกตอน ตูซักผ้าด้วยวะเนี่ย" นะครับ เรื่องนี้ก็ต้องทำใจนะครับแล้วแต่บุญแต่กรรม ใครทำบุญมามากก็จดวงดีหน่อยฝนไม่ตกวันนั้น...แต่เรื่องนี้มีหลายวิธีที่สามารถแก้ไขได้ เช่น
1. นั้นก็คือส่งร้านซักครับ (สำหรับคนมีเงินนะครับ เดือนละ 300 ประมาณนั้นมั้ง)
อันนี้ก็อาจจะเป็นการปัดปัญหาไปให้ร้านเค้าจัดการ....ฮ่าๆๆๆ หมดเรื่องของเราแล้ว...

2.พยายมดูพยากรว่าวันไหนฟ้าจะดี...อันนี้ต้องตามดูทุกวันครับ...แต่ถ้าพายุเข้าเนี่ยก็...กรรม ซวยของเราจริงๆ

3.เตารีดจ๋า...
วิธีนี้จะเป็นวิธีที่ช่วยให้เราจัดการกับผ้าที่ซักให้แห่งเร็วขึ้นนะครับ สำหรับเราๆทั้งหลาย..ก็ต้องบอกได้เลยว่า เรียนก็เรียนทั้งวันแล้วกว่าจะทำอะไรเสร็จกว่าจะได้กลับหอก็เย็นแล้วแดดหมด... ตอนเช้าก็ไม่ได้ซักเพราะว่าไว้เพราะว่ารีบ...เดี่ยวไปเรียนไม่ทัน

เรามาดูกันครับว่าจะทำยังไงกันดี
พอมาถึงห้องเราก็รีบจัดการซักผ้าให้เสร็จ แล้วก็ตากทิ้งไว้สักพักครับให้ผ้ามันหมาดๆหน่อยครับ จากนั้นเราก็เอามันมารีดก่อนครับ (ระวังเรื่องของไฟดูว่ามันแรงไปไหม เอาแค่ร้อนๆ พอครับอยากให้ถึงกับไหม้เลย) เราก็รีดก่อนเลยครับ ทั้งที่มันยังไม่แห้งนั้นละครับ พอเสร็จทั่วแล้วให้เราเอาไปตากพัดลม นานๆหน่อย หลาย ชม...ไปนอนตื่นก่อนก็ได้ อิอิ พอเราตื่นขึ้นนะครับผ้าก็เริ่มจะแห้งแล้ว เราก็จัดการรีดมันอีกครั้งครับ ครั้งนี้รีดแล้วก็สามารถใส่ได้เลยครับ....(อันนี้สำหรับคนที่ซักมือนะครับ ถ้าคนที่ซักเครื่องเนี่ย...ตากไว้แล้วก็เช้าค่อยมารีดก็ได้ครับ)

เท่านั้นเราก็มีชุดนักเรียนนักศึกษาใส่มาเรียนแล้วละ...

(ลองแล้วได้ผลครับ...)

ทำยังไงถึงให้คนดู 7000 คน / ต่อจากครั้งที่แล้ว

มาต่อครับ ขอโทษที่ช้าครับงานหลายๆ...(ทำงานบ่ได้เงินทำไปทำไมวะเนี่ย)

สิ่งที่ผมทำช่วงแรกนะครับ นักจากจะเขียนเรื่องลง Blog แล้วก็เข้าไปสมัครตัวเก็บสถิติ ครับ
จากนั้นผมก็เข้าไปศึกษา Code ว่ามันมีการทำงานอะไรยังไง มีการเก็บข้อมูลในส่วนของอะไรยังไง
จากนั้นเมื่อเรารู้แล้วว่าการทำงานของมันมี เพิ่มจำนวนเมื่อมีการ เปิดหน้าใหม่
จากนั้นเราก็ใช้สื่ออย่างเช่น Twitter Facebook E-mail MSN และเว็บที่ผมดูแลอยู่ในหลายๆเว็บ

เมื่อเรามีบทความใหม่เราก็เอา URL ของเราเข้าไป Post ทิ่งไว้แล้วก็ให้เพื่อนๆเราใน SN ต่างๆนั้นเข้ามาชมครับ เท่านั้นละครับ เป็นประมาณว่าให้เพื่อนเข้ามาช่วยททำสแปมง่ายๆนั้นเเองครับ เท่านั้นคนก็เข้าเยอะๆ แล้ว แต่ว่ามันก็ยังไม่เยอะพอขนาดนั้น ให้ก็ให้เพื่อนเราทำการรีหน้านั้นใหม่อีกหลายๆครั้งตามแต่เพื่อนเราเห็นสมควรครับ...

(ยังมีวิชามารอีกนะครับ แต่ขอไม่บอกแล้วกัน.... ใครที่เรียน PHP HTML มาก็จะรู้ครับหมด)
จบดีกว่า เดี๋ยวยาว

กว่าจะมีคนเข้าคลิกถึง 7000

ถามว่าทำไมมีคนเข้าเยอะจัง ด้วยอาจเป็นเพราะว่าผมไม่ได้เล่นแค่ MSN เพียงอย่างเดี่ยว ผมคิดว่าผมเล่นทุกอย่างที่เค้าเล่นๆกันเลยละ ก็เลยทำให้ผมมีที่ๆ จะทำการ โปรโหมดเยอะเหมือนกันครับ... และด้วยความว่าเรา ทำเว็บมาหลายๆเว็บเลยรู้จักวิธีการต่างๆที่จะทำให้คนเข้าชมเว็บเราเยอะ...

แต่ว่าเดี่ยวค่ำๆจะมาเขียนต่อครับ ตอนนี้ต้องไปอบรมแล้วครับ....
ก็เลยขอติดไว้ก่อนก็แล้วกันนะครับ...ใครที่ติดตามหรือกำลัง งง ว่ากำลังจะติดตามดีไหม...ก็อยากให้แวะเข้ามาชมอีกซักหน่อยแล้วกันนะครับ...เพราะว่า...อะไรไม่รู้สิครับ(Keyboard HP ที่ห้องสมุดคณะกดยากจังเลย) ไปละครับแล้วจะมาเขียนต่อ...ไม่นานครับหลัง 2 ทุ่มวันนี่แน่นอน ติดตามกันนะครับ

ฉันชื่อ นนท์

เรื่องเช้านี้แต่เป็นของเมื่อคืน...นะ

เรื่องมีอยู่ว่าหลังจากที่ กลับมาจากการอบรมที่คณะ ก็มาอยู่แต่ที่หอยังไม่ได้ไปไหนเลย... และมีคนมาซ่อม ห้องให้เพราะว่าผนังมันแตก แล้วก็มาส่งรูปให้เพื่อน...อัพนานมาก..และจากนั้นทำอะไร...อย่างแรกที่ทำเมื่ออยู่คนเดี่ยวก็คือนอน นอนต่อไป..ก็เท่านั้นเองครับผม